Ορισμός τεχνολογίας
Η ηλεκτρολυτική επιμετάλλωση είναι η συντομογραφία της ηλεκτρολυτικής επιμετάλλωσης. Η ηλεκτρολυτική επίστρωση είναι μια μέθοδος βύθισης του επιμεταλλωμένου τμήματος (προϊόν) σε διάλυμα που περιέχει μεταλλικά ιόντα που πρόκειται να επιμεταλλωθούν και συνδέει την κάθοδο, τοποθέτηση κατάλληλης ανόδου (διαλυτό ή αδιάλυτο) στην άλλη άκρη της λύσης, και περνώντας συνεχές ρεύμα για να εναποθέσει ένα μεταλλικό φιλμ στην επιφάνεια του επιμεταλλωμένου τμήματος. Με απλά λόγια, είναι μια αλλαγή ή συνδυασμός φυσικής και χημείας. Οι πιο κοινές μέθοδοι επιμετάλλωσης που συναντώνται αυτή τη στιγμή είναι: επιμετάλλωση υδατικού διαλύματος (επιμετάλλωση με ρολό, επιμετάλλωση ραφιών, συνεχής επιμετάλλωση) και χημική επιμετάλλωση.
Χαρακτηριστικά της διαδικασίας
Κόστος διαδικασίας: κόστος καλουπιού (κανένας), κόστος μονάδας (ψηλά);
Τυπικά προϊόντα: επιφανειακή επεξεργασία της μεταφοράς, ηλεκτρονικά είδη ευρείας κατανάλωσης, έπιπλα, κοσμήματα και ασημικά, και τα λοιπά.;
Κατάλληλη έξοδος: ενιαίο κομμάτι σε μεγάλη παρτίδα;
Ποιότητα: εξαιρετικά υψηλή στιλπνότητα, αντιοξειδωτική και διάβρωση;
Ταχύτητα: μέτρια ταχύτητα, ανάλογα με τον τύπο του υλικού και το πάχος της επίστρωσης.
Σύνθεση συστήματος
1. Εξοπλισμός επιμετάλλωσης
Το μεγαλύτερο λειτουργικό πλεονέκτημα της επιμετάλλωσης είναι ότι μπορεί να σχηματίσει ένα νέο και εξαιρετικά γυαλιστερό μεταλλικό στρώμα στην επιφάνεια μεταλλικών και μη μεταλλικών μερών, βελτιώνοντας άμεσα την οπτική ποιότητα των αρχικών εξαρτημάτων. Σε σύγκριση με εξαρτήματα που σχηματίζουν απευθείας με μέταλλο, το κόστος είναι πολύ χαμηλότερο. Η επιμετάλλωση πραγματοποιείται σε συγκεκριμένες περιοχές στην επιφάνεια του ίδιου τμήματος. Ειδικό κερί και βαφή μπορούν να εφαρμοστούν σε περιοχές που δεν χρειάζονται ηλεκτρολυτική επίστρωση. Η επιχρωμίωση χρησιμοποιείται ευρέως για επεξεργασία επιφανειών στις βιομηχανίες μεταφορών και επίπλων.
2. Κύρια υλικά:
Υπάρχουν περισσότερα από 30 είδη ηλεκτρολυμένων μετάλλων, μεταξύ των οποίων ο ψευδάργυρος, κάδμιο, χαλκός, νικέλιο, χρώμιο, ασήμι, κασσίτερος, χρυσός, σίδερο, κοβάλτιο, μόλυβδος, αντιμόνιο, πλατίνα, τιτάνιο, και περισσότεροι από δέκα τύποι χρησιμοποιούνται ευρέως. Εκτός από μονή μεταλλική επιμετάλλωση, υπάρχουν πολλές επιμεταλλώσεις κραμάτων, όπως ο χαλκός-κασσίτερος, χαλκός-ψευδάργυρος, χαλκό-νικέλιο, νικέλιο-σίδερο, μολύβδου-κασσίτερος, ψευδάργυρος-κασσίτερος, ψευδάργυρος-σίδηρος, ψευδάργυρο-νικέλιο, χαλκό-κάδμιο, ψευδάργυρο-κάδμιο, κασσίτερος-σίδερο, κασσίτερος-κοβάλτιο, βολφράμιο-σίδερο, και τα λοιπά.
Όσον αφορά τα πλαστικά, Το ABS είναι το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο επειδή το ABS μπορεί να αντέξει την υψηλή θερμοκρασία 60 °C (140 °F) για επιμετάλλωση, και το επιμεταλλωμένο στρώμα του και το μη επιμεταλλωμένο στρώμα του έχουν υψηλή αντοχή συγκόλλησης. Τα περισσότερα μέταλλα μπορούν να επιμεταλλωθούν, αλλά διαφορετικά μέταλλα έχουν διαφορετικά επίπεδα καθαρότητας και απόδοσης ηλεκτρολυτικής επιμετάλλωσης. Τα πιο συνηθισμένα είναι: κασσίτερος, χρώμιο, νικέλιο, ασήμι, χρυσό και ρόδιο (ρόδιο: ένα είδος πλατίνας, εξαιρετικά ακριβό και μπορεί να διατηρήσει υψηλή φωτεινότητα για μεγάλο χρονικό διάστημα, και μπορεί να αντισταθεί στις περισσότερες χημικές ουσίες και οξέα. Χρησιμοποιείται πιο συχνά σε προϊόντα που απαιτούν εξαιρετικά υψηλή γυαλάδα επιφάνειας, όπως τρόπαια και μετάλλια). Το μέταλλο νικελίου δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ηλεκτρολυτική επιμετάλλωση προϊόντων που έρχονται σε επαφή με το δέρμα επειδή το νικέλιο είναι ερεθιστικό και τοξικό για το δέρμα.
3. Περιγραφή επιμετάλλωσης:
Σύμφωνα με το στρώμα επιμετάλλωσης, μπορεί να χωριστεί σε επιχρωμίωση, επιχάλκωση, επιμετάλλωση καδμίου, επίστρωση κασσίτερου, επίστρωση ψευδαργύρου, και τα λοιπά.
Ροή διαδικασίας
Κατά την επιμετάλλωση, το μέταλλο επιμετάλλωσης ή άλλα αδιάλυτα υλικά χρησιμεύουν ως άνοδος, το τεμάχιο εργασίας που πρόκειται να επιμεταλλωθεί χρησιμεύει ως κάθοδος, και τα κατιόντα του μετάλλου επιμετάλλωσης μειώνονται στην επιφάνεια του προς επιμετάλλωση τεμαχίου για να σχηματίσουν ένα στρώμα επιμετάλλωσης. Για να εξαλειφθεί η παρεμβολή άλλων κατιόντων και να γίνει η επιμετάλλωση ομοιόμορφη και σταθερή, Απαιτείται ένα διάλυμα που περιέχει τα κατιόντα μετάλλων επιμετάλλωσης ως διάλυμα επιμετάλλωσης για να διατηρείται η συγκέντρωση των κατιόντων μετάλλων επιμετάλλωσης αμετάβλητη. Ο σκοπός της ηλεκτρολυτικής επιμετάλλωσης είναι να στρώσει μια μεταλλική επίστρωση στο υπόστρωμα και να αλλάξει τις επιφανειακές ιδιότητες του υποστρώματος.
Ας πάρουμε ως παράδειγμα τα κοινά πλαστικά μέρη ABS με ηλεκτρολυτική επιμετάλλωση. Η ηλεκτρολυτική επιμετάλλωση ABS προορίζεται για τη χημική διάβρωση του B (βουταδιένιο) σε ABS ώστε η επιφάνεια του προϊόντος να έχει χαλαρούς πόρους, και στη συνέχεια συνδέστε ένα στρώμα αγωγού (όπως ο χαλκός) για να το κάνει αγώγιμο, και στη συνέχεια ανατρέξτε στη μέθοδο ηλεκτρολυτικής επιμετάλλωσης μετάλλων. Επομένως, Η ηλεκτρολυτική επιμετάλλωση ABS είναι ένα μείγμα χημικής επιμετάλλωσης και επιμετάλλωσης.
Διαδικασία επιμετάλλωσης: προ-θεραπεία (λείανση → προκαθαρισμός → πλύσιμο με νερό → ηλεκτρολυτική απολίπανση → πλύση με νερό → βύθιση και ενεργοποίηση σε οξύ → πλύση με νερό) → εξουδετέρωση → πλύσιμο με νερό → ηλεκτρολυτική επιμετάλλωση (έναυσμα) → πλύσιμο με νερό → εξουδετέρωση → πλύσιμο με νερό → επιμετάλλωση (επιφάνεια) → πλύσιμο με νερό → καθαρό νερό → αφυδάτωση → στέγνωμα
Εμφάνιση προϊόντος UV
Εφαρμογή συσκευασίας καλλυντικών
Στη βιομηχανία συσκευασίας καλλυντικών, η ηλεκτρολυτική επίστρωση δεν μπορεί να έρθει σε άμεση επαφή με το περιεχόμενο, έτσι η διαδικασία ηλεκτρολυτικής επιμετάλλωσης χρησιμοποιείται κυρίως για εξωτερικά εξαρτήματα, όπως διάφορα κελύφη συσκευασίας, κοχύλια κραγιόν, κοχύλια καπακιού μπουκαλιών, εξαρτήματα καλλυντικών εργαλείων, και τα λοιπά.
